دارد ، يعنى نتيجه حركات هماهنگ اندامهاى صوتى است ولى همين حركات هماهنگ و منظم ، خود ، تابع حالات روحى و روانى يعنى دستگاه پيچيده عصبى انسان است . ( حيوانات با اينكه داراى اندامها و عضلات توليدكننده صدا هستند ، نمىتوانند مثل انسان تكلم كنند و بخوانند . يك علت آن اين است كه دستگاه پيچيدهء عصبى كه در انسان وجود دارد در حيوانات نيست ) . بر اين اساس وقتى انسان تعادل روانى دارد ، عضلات خوب و هماهنگ كار مىكند و اگر در حال خواندن و گفتن در اوج احساسات قرار داشته باشد عضلات بهتر و روان‌تر كار مىكند ( حالات روانى در جذابيت و زيبايى صدا بىتأثير نيست ) و در صورتى كه انسان به عللى چون ترس و اضطراب . . . تعادل روانى خود را از دست دهد حركات عضلات ناهماهنگ و ضعيف مىشود . در نتيجه : - نفس ( دم و بازدم ) تند مىشود و به خاطر كمبود هواى بازدمى صدا كيفيّت خود را از دست داده ، دچار لرزش مىشود . - به خاطر اخلال در حركات منظم عضلات ، كلمات با لكنت ، جويده و ميان‌دهنى ادا مىشود . - در نتيجه ، فرد در حضور ديگران نمىتواند خوب بخواند و قرائت را مطابق آهنگ و سبك موردنظر ادا و اجرا كند « 1 » .

--> ( 1 ) - روش مبارزه با ترس و . . . فعلا موردنظر ما نيست ، در اين‌باره بايد به دستورالعمل‌هاى روان‌شناسان مراجعه كرد .